MARIE
DARRIEUSSECQ
Baiona, 1969.
Parisko Goi Eskolan ikasi zuen, eta doktorego tesia prestatzen
ari zela lehendabiziko nobela idatzi zuen, Truismes
izenekoa. Hogeitaka hizkuntzatara itzulia, frantsesez bakarrik
600.000 aletik gora salduak ditu dagoeneko. Haren ostean etorri
ziren Mamuen jaiotzaeta
urpean arnasS eta
(-) Haurtxoa
nobela laburra. Gaztelaniaz ere aurki ditzakegunak. Azken
eleberriak, izen oso zuria dauka: White.
Ospe handiko idazlea dugu Darrieussecq, eta denbora gutxian
hainbat hizkuntzetara itzuli dituzte bere idatziak. Aurrerantzean,
bere lana euskaraz ere irakurtzeko aukera izango dugu, Alberdaniak
bere lehen eleberria Ahardikeriak
izenaz kaleratu baitu
-... beti ari naiz esaldi
zehatza bilatzen, eta asko idazten ditut; onak ez badira
bota egiten ditut, berriro hasten naiz, eta halako batean
iruditzen zait begi aurrean dudala... liburu bat, baso bat,
mahai bat, gizon bat, ... hitza aurkitu dudala. Baina momentu
konkretuak dira, badira hitza aurkitu gabe pasatzen diren
egunak. Batzuetan aurkitzen dut, eta hori da hain zuzen
nire lana, zerbait proposatzea. Klixeen aurka borroka egiten
dut...
-... niretzat bakea neure buruari galderak egin gabe idatzi
ahal izatea da. Bereziki, neure buruari galderak ez egiteko
adina diru izateaz ari naiz, idatzi beste eginbeharrik gabe.
Hori oso arraroa da idazle garenean. Azkenean itzala dugu,
Frantzian behintzat. Nire liburu bat kaleratzen denean,
txarrerako edo onerako, interesa agertuko duten pertsonak
egongo dira beti, ez da oharkabean pasatzen, eta hori dagoeneko
asko da idazle batentzat...
-... nire ustez, idazle bati eskatu behar zaion gutxienekoa,
arruntak diren esaldiekin nahikoa ez izatea, behin eta berriro
gaiari heltzeko modu berria bilatzea. Baina beno, horrek
ere ekar ditzake arazoak... Badakit nire akatsetako bat
gauzak gehiegi zailtzea dela. Senarrak sarritan esaten dit:
"nahikoa da, baso bat besterik ez da", baina hala
ere, basoa, olatua edo objektua beste modu batera esaten
ahalegintzen naiz. Horrela lan egiten dut nik, hori baita,
nire ustez, idazle baten lana, beti zerbait berriaren bila
ibiltzea...
... nik dakidana egiten dut, eta egiten dudanak sentsazioekin
du zerikusia, baita mundua deskribatzerakoan agertzen dudan
nolabaiteko jarrera etengabearekin ere. Egia esan, iruditzen
zait munduaz ari naizela, zentzu zabalean, mahai bat ukitu
eta leuna eta hotza dela konturatzen garen munduaz ari naiz...
-... orain idazten ari naizenak Le Pays du izena... Herria.
Sarrionandiaren poema batean ere inspiratu naiz. Hau idatzi
zuen: "harriak ederragoak al dira harresian lurrean
baino?! eta gogoa neukan neure buruari galdetzeko zer ote
den herri bat, horrela hasten naiz beti: zer da ume bat,
zer da olatu bat, zer da emakume bat, zer da gizon bat,
zer da herri bat... Nire harridurarako liburu nahiko politikoa
idazten ari naiz. Ez da zuzenena Euskal Herriaz ari, baina
modu batean inspirazioa lortu dut mugarik eta estaturik
ez duen herri bitxi horretatik. Neure buruari galdera egiten
diot herri bat existitu ote litekeen herririk gabe. Saiatzen
naiz existitzen ez den herri batean bizi den jendea testuan
irudikatzen. Hori da gaia...